ترکیب خلاقانه فناوری با اصول و شیوه‌های جدید آموزش و یادگیری، آموزش براساس کامپیوتر را بنا نهاد. در این رویکرد که می‌توان آن را« نگاه سخت‌افزارانه» و «تکنولوژیک » نامید، کامپیوتر و ماشین آموزشی به عنوان یک واحد منفرد و در شکل تکامل یافته‌تر در قالب تجمع و شبکه‌ای از کامپیوترها در یک موقعیت مکانی، به عنوان مدل و مبنایی برای آموزش و یادگیری مورد توجه بوده است. در دهه‌های پایانی قرن بیستم هم‌گرایی رایانه‌های قدرتمند با  مخابرات انقلاب اطلاعاتی را بنیان گذاشت و در کنار آن دانش و دانایی به عنوان شاخص اصلی تو سعه یافتگی و پیشرفت، شالودة جامعه‌ای نوین را پی ریخت که از آن به نام جامعه معرفتی[1] یا جامعه اطلاعاتی  یاد می‌شود.

 یونسکو (2005) دراین باره چنین اشاره کرده است: ویژگی برجستة فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات این است که با گذر از محدودیت‌های زمانی و مکانی قادر است آموزش را در همه جا و در هر زمان برقرار سازد و به مثابه اهرمی پر قدرت دگرگونی در فرایند آموزش و یادگیری را محقق سازد. از نظر بسیاری از متخصصان آموزش، فناوری‌های نوین اطلاعاتی با فراهم آوردن امکان فعالیت و استقلال بیشتر فراگیران با توسل به فرصت‌های جدید، هم‌فکری در طرح‌های علمی در سراسر مرزها و در میان فرهنگ‌های مختلف، امکان یادگیری از یکدیگر و دسترسی به رشته‌ای گسترده از اطلاعات، زمینه را برای انقلاب آموزشی آماده می‌کنند.

شرکت ریز ساخت ارتباطات در همین راستا با استفاده تکنولوژی های جدید در این زمینه اقدام به پیاده سازی پروژه های جامعه محور نموده است . شبکه خبری و اطلاع رسانی شرکت های ایران نمونه ای از اقدامات مذکور می باشد